Elżbieta Łokietkówna

Była córką Władysława Łokietka, siostrą Kazimierza Wielkiego i nigdy nie zapominała o tym, że jest spadkobierczynią piastowskiej dynastii. Koronowana królowa Węgier stale otaczała się w tym kraju Polakami, a wielu z nich zawdzięczało jej na dworze w Budzie wysokie stanowiska. Bezpośrednio rządziła w Polsce przez 15 lat w imieniu swojego syna Ludwika używając tytułu Regina Senior Poloniae. Okazała się regentką bardzo energiczną, zasłynęła z twardej ręki, ostro rozprawiając się z opozycją antywęgierską, przywracając ład wewnętrzny zakłócony przez liczne bandy rabusiów.
 
Rok 1320 przyniósł dwa wydarzenia ważne w dziejach Polski i środkowej Europy: 20 stycznia Władysław Łokietek koronował się w katedrze krakowskiej na króla Polski, zaś 6 lipca jego córka Elżbieta, zawarła w Budzie ślub z królem węgierskim Karolem Robertem i została koronowana na królową Węgier. Pierwsze z tych wydarzeń było uwieńczeniem wieloletnich walk zbrojnych i zabiegów dyplomatycznych Władysława Łokietka

o zjednoczenie ziem polskich, oznaczało przezwyciężenie trwającego prawie dwa stulecia rozbicia dzielnicowego, odnowienie godności królewskiej w Polsce i utworzenie suwerennego, dużego, scentralizowanego państwa., które miało szybko rosnąć w siłę i stać się jednym z najpotężniejszych państw późnośredniowiecznej i nowożytnej Europy. Drugie wydarzenie było usankcjonowaniem sojuszu polsko-węgierskiego, który miał duże znaczenie dla samej Polski i jej dalszych losów, przesądzając między innymi sprawę następstwa tronu po wygaśnięciu dynastii Piastów i torując drogę ku unii polskolitewskiej, ale także będącego jednym z najbardziej liczących się układów sił w ówczesnej międzynarodowej polityce.
  Elżbieta urodziła się zapewne w roku 1305 w Radziejowie, gdzie u niejakiego Greka przebywała często żona Łokietka Jadwiga, córka księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego, chroniąca się tam również wcześniej w okresie wygnania męża z kraju. Dokładnej daty i miejsca urodzin Elżbiety nie znamy, co nie jest dziwne, gdyż w owych czasach nie przywiązywano wagi do dokładnych dat, a urodzin dzieci, nawet w rodzinach monarszych nigdzie nie odnotowywano, chyba że chodziło o narodziny synów i to pierworodnych, a więc prawdopodobnych sukcesorów majątku i władzy. Wiadomo tylko, że Elżbieta była już czwartym z kolei dzieckiem książęcej pary i że po niej dopiero urodził się syn Kazimierz, następca Łokietka na polskim tronie. O dzieciństwie i wczesnej młodości Elżbiety również nic prawie nie wiemy. Prawdopodobnie wychowywała się na dworze matki, ale że księżna Jadwiga szczególną sympatią darzyła zakon klarysek, u których w Starym Sączu często przebywała i do którego to zakonu ostatecznie po śmierci męża wstąpiła, owe siostry zakonne, zaliczane do ówczesnej elity intelektualnej kobiet, wywarły na młodą Elżbietę znaczny wpływ – u nich też musiała nauczyć się czytać po łacinie. Było

dalej