Agnieszka

  Żona pierworodnego syna Bolesława Krzywoustego nie pozostawiła po sobie dobrej opinii u współczesnych. Jej silny charakter i duma w połączeniu z energią i temperamentem, bulwersowały obserwatorów życia dworskiego i dziejopisów. Postać księżniczki spokrewnionej z najprzedniejszymi rodami niemieckimi urosła pod piórem Wincentego Kadłubka do demonicznych wymiarów i za jej sprawą porównywał on cały rodzaj niewieści do „najdzikszych potworów, sroższych niż lwy i smoki”. Czy rzeczywiście zasługiwała na takie słowa? Czy istotnie wywierała na swojego męża zły wpływ i wolał on oddawać się w jej ramionach miłosnym uciechom niż rządzić?
 Była blisko spokrewniona z najprzedniejszymi rodzinami królestwa Niemiec. Jej ojcem był Leopold Babenberg margrabia austriacki, matką Agnieszka, córka cesarza Henryka IV z książęcego rodu Frankonii i przyrodnia siostra cesarza Henryka V. Po jej śmierci, Leopold pojął za żonę wdowę po księciu Szwabii Fryderyku Hohenstaufie, protoplascie rodu cesarskiego. Starszy brat przyrodni młodej Agnieszki Konrad III panował w Niemczech, miał nie doczekać się koronacji na cesarza rzymskiego ale w pojęciu wielu współczesnych i potomnych uważany był za imperatora. Agnieszka urodziła się około 1111 roku. Kiedy gdzieś w latach 1125-27 wydano młodą, kilkunastoletnią dziewczynę za pierworodnego syna Bolesława Krzywoustego stanowiło to kolejny dyplomatyczny sukces księcia polskiego. Był on wówczas w okresie swych największych osiągnięć: wygranej wojny domowej z bratem Zbigniewem, zjednoczenia kraju, zwycięskiej walki o

  

 niezależność z cesarzem Henrykiem V, podboju Pomorza od ujścia Wisły aż po brzegi Rugii, nowej organizacji Kościoła w Polsce. Związki małżeńskie były wówczas ważnym narzędziem polityki a jednocześnie wskaźnikiem znaczenia rodów. Od czasów małżeństwa syna Bolesława Chrobrego Mieszka w 1013 roku z Rychezą, córką palatyna lotaryńskiego, Piastowie nigdy nie osiągnęli tak wysokiej pozycji wśród władców Europy. Ślub z Agnieszką miał zapewnić następcy Krzywoustego wpływy i kontakty godne rozkwitającej Polski.
 
Już jednak w tym samym niemal czasie zaczęły mieć miejsce różne wydarzenia gorzej rokujące przyszłość młodym małżonkom. Ostatnie dziesięciolecie rządów Bolesława Krzywoustego nie było już tak obfite w sukcesy. Rosły trudności w polityce zagranicznej a klęski militarne szły w parze z niepowodzeniami dyplomatycznymi. Ponadto z drugiej swej żony, Bolesław doczekał się dalszych synów. Przy życiu pozostać mieli Bolesław Kędzierzawy, Mieszko (zwany później Starym), Henryk i Kazimierz. Co ważniejsze, zmieniał się kształt państwa. Coraz większą rolę odgrywały wielkie bogate rody: Starżów, Awdańców i Łabędziów. System władzy z powodzeniem realizowany poprzednio, powodował rosnące konflikty społeczne, tym bardziej, że wraz z rozwojem organizacji kościelnej oraz z coraz bliższymi kontaktami z Europą, napływały nowe zwyczaje szczególnie atrakcyjne dla rycerskiego możnowładztwa.
  Niewiele wiemy o pierwszych latach pożycia młodej pary. Władysławowi i Agnieszce urodziło się przynajmniej pięcioro dzieci, z których dwóch najstarszych synów (Bolesław zwany Wysokim i Mieszko zwany Plątonogim) miało odegrać role w dziejach Polski.
  Ze wzmianki mistrza Wincentego zwanego Kadłubkiem, można wywnioskować, że Agnieszka była osobą o silniejszym charakterze. Mąż miał jakoby „oddawać się rozkoszy w

dalej