Dwór w Bełdowie
(woj. łodzkie)
 
W I połowie XIX wieku rodzina Wężyków ufundowała drewniany dwór. W końcu XIX wieku ci sami ufundowali dwór murowany na miejscu starego. Dwór murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na nieregularnym, wydłużonym planie, o nieregularnej bryle, podpiwniczony, w części środkowej parterowy, w poprzecznych częściach bocznych piętrowy, nakryty niejednorodnie wypiętrzonym, średniowysokim dachem.
Połacie pokryte wtórną papą. Środkowa część jest siedmioosiowa, z ryzalitem zwieńczonym trójkątnym szczytem i flankowanym pilastrami toskańskimi umieszczonym centralnie. W ryzalicie główne wejście do dworu w formie otworu drzwiowego zamkniętego łukiem pełnym i dekorowanego profilowanym obramowaniem ze zwornikiem w zwieńczeniu. Prostokątne otwory okienne pozbawione dekoracji.
Całość zwieńczona profilowanym gzymsem koronującym z łezkami. Poprzeczne części boczne dekorowane narożnym boniowaniem oraz zwieńczone trójkątnymi szczytami. Od wschodu dobudowana wysoka, parterowa oranżeria, od zachodu parterowe pomieszczenie gospodarcze. W piwnicach sklepienia kolebkowe i nieckowe. Stropy belkowe – drewniane. Więźba dachowa również drewniana. W latach 90 tych czytelne były jeszcze elementy wystroju wnętrz: stolarka okienna i drzwiowa, parkiety, szafy wnękowe, schody drewniane, pozostałości pieców. Dwór utrzymany w stylu północnego renesansu włoskiego.

Fragment opisu ze strony: http://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/2397/Beldow/


 

     Zgłoszenie od "dp1997"